pernoitei
nas horas
engessadas
nas areias brancas
bulidas
nas areias brancas
bulidas
pela língua
do mar.
matei
a fome
dos dias
de angustias
emoldurando
emoldurando
na alma
todas as estrelas.
saciei
a sede
do irrequieto desejo
no aconchego
cinza
cinza
de seus olhos.
e te abraçei
no instante
demorado
onde nascem
onde nascem
ardorosos beijos!
Nenhum comentário:
Postar um comentário